Kedi, örgü ve Kar ile Çocukluğumun Kış Günleri

Tema kış olunca ilk aklıma gelen sobada pişmiş kestanenin tadı oldu doğrusu. Sonra çocukluğuma kadar götürdü bu konu beni. Çünkü çiftçi bir ailenin çocuğu olarak kışlar dinlenme ve bol bol sohbet zamanıdır. Kış gelip sobalar yakılmaya başladıktan sonra hele bir de kar yağdımı tatil başlar bizimkiler için. Misafirliklere gidilip gelmeler başlar, kitaplar okunur. Annem şişini ipini çıkartır başlar bir şeyler örmeye. Babam gündüzleri terzilik yaparken akşamları kestane pişirip meyve soyarken kedimizde babamın arkasında sürtünür durur. Kedicik arasıra annemin yumaklarına saldırıverir ki işte o an kıyametler kopar. Haylaz kediciğin bu hamlesi ile huzur sessizliği annemin çığlıklarıyla bozulurdu. Annem kedinin evde ne işi var diye söylenirken işini bilen kedicik doğru babamın arkasınında alırdı soluğu. Ben ders çalışırken babamın soyduğu meyvelerden otlanır, kestaneleri götürürken arasıra pencereye koşar yağan karın okulları tatit edip etmeyeceğini tartardım kafamda :)

Yarışma sayesinde nostalji yaptım :) Özlemişim galiba...

Pencere'den Kar Manzarası

Kartopu sponsorluğunda 10 marifet.org'un düzenlediği KIŞ temalı yarışmayı görünce katılmaya karar verdim. Bir kaç yıldır tam anlamıyla yaşayamadığımız kar keyfi özleminden, eski kış gecelerine kadar hatıralar canlandı bir anda. Kış tatlı, hüzünlü ve heyecan dolu anılar ile kafamda canlanırken heyecan ve bir o kadar da korku dolu bir anı canlandı. Kısaca anlatayım;

Bir bayram öncesi abim aradı yola çıkmadan. "Yarın yola çıkıyoruz, havalar nasıl, kar var mı?" diye sorduğunda "her yer kupkuru" cevabını verdik. Telefon görüşmesinden birkaç saat sonra lapa lapa kar yağmaya başladı. Sabah olduğunda ise kar epey birikmişti ve abimler de yola çıkmıştı.

Kar durmadı, yağdı yağdı...

Yolun yarısında bir otele sığınan abim, yengem ve yeğenim ertesi gün yola devam ettiler. Öğlen olduğunda ilçede olduklarını haber veren yol yorgunlarına yemekler ısıtıldı, sofralar kuruldu hemen. Yarım saatlik yol olmasına rağmen 2 saat olmuştu ve hala gelen giden yoktu. Aksilik ya babamda iş için gitmişti ve evde annemle yalnızdık. Akşam olmuş, hava kararmaya başlamıştı. Annemle tek kelime etmiyor, birbirimize çaktırmasak da iyiden iyiye endişeden kuduruyorduk. Ara ara telefon etsekte bir türlü ulaşamadık. Birimiz sandalyenin diğerimiz koltuğun tepesinde pencereden yolu gözlüyorduk. Her araba sesine fırlıyor, her farı karşılıyorduk ama abimlerin arabası bir türlü gelmiyordu. 

Her araba farına koşturduğumuz gibi gelen o arabaya da koşturduk ve evet beklediğimiz araba buydu. Annemle çığlıklar içinde karşıladığımız abimleri gözyaşları ile kucakladık. Meğer köy yolu açıkmış sadece. İlçe ile olan ana yol kapalıymış ve yolda da kamyon kaza yaptığı için gelememişler. Kardan olacak ki telefonlarda çalışmadığı için haber verememişler. 

Ertesi gün annemin dudağında uçuk benim yüreğimde korku dolu bir anı olarak kaldı o saatler :)

10 Marifet ve Kartopu ile Büyük Ödüllü Yarışma

Yıllardır severek takip ettiğim 10marifet.org KARTOPU sponsorluğunda bir yarışma düzenlemiş. Kış teması ile bir kaç yıldır doğru düzgün yaşamadığımız kar keyfini böylece yaşayacağız sanırım. Bu fırsat özlediğim kış gecelerini, kar oyunlarını  yad etmiş olacağım :)

İşte şartlar: